Οι θεμελιώδεις αρχές της υγιεινής διατροφής

Η κατάσταση στο θέμα της διατροφής θα λέγαμε ό,τι κυριαρχείται από δύο τάσεις:

Από τη μια, έχουμε πολλούς ανθρώπους που έχουν αρχίσει να δίνουν στη διατροφή τους τη σημασία που της αξίζει και ενδιαφέρονται πραγματικά να μάθουν περισσότερα για αυτήν.

Και από τη άλλη, εξ ίσου πολλούς που απογοητευμένοι από τα διατροφικά σκάνδαλα και το χαοτικό του θέματος, έχουν παραιτηθεί από οποιαδήποτε προσπάθεια υγιεινής διατροφής και πρόληψης θεωρώντας την μάταια και αναποτελεσματική. Αυτό βέβαια μπορεί να λειτουργεί και ως ένα ωραίο άλλοθι για κάποιους ώστε να μένουν προσκολλημένοι στον τρόπο ζωής τους και στις διαμορφωμένες συνήθειες τους.

Οι διαφημίσεις που κατακλύζουν την ζωή μας μπορούν και το έχουν καταφέρει σε μέγιστο βαθμό να πείσουν πως κάπως έτσι είναι η υγιεινή διατροφή (άντε να πούμε για κόλα light, μπιφτέκι από σκέτο κιμά ψωμί πολύσπορο και άλλες τέτοιες χαριτωμένες ΑΠΑΤΕΣ)."

Είναι ακόμη πολύ πιθανό να συναντήσουμε και πολλούς με την αυταπάτη ό,τι κάνουν υγιεινή διατροφή, ενώ ταυτόχρονα τρώνε του καλού καιρού όλα τα επεξεργασμένα τρόφιμα που διαφημίζονται.

Όμως τι είναι υγιεινή διατροφή;

Μήπως ο όρος έχει παρεξηγηθεί και παρερμηνευτεί σε σημείο που να μην έχει καθόλου σχέση με οτιδήποτε υγιεινό;

Δυστυχώς λόγω της αμφιλεγόμενης πληροφόρησης και της καλλιεργούμενης σύγχυσης είναι πολύ εύκολο για πολλούς ανθρώπους σήμερα να θεωρούν ότι κάνουν υγιεινή διατροφή ενώ στην πραγματικότητα ούτε καν την προσεγγίζουν. Η πλειοψηφία του κόσμου αντιλαμβάνεται την υγιεινή διατροφή μέσα από τους διαμορφωμένους μύθους και τα στερεότυπα, όπως δηλαδή βολεύει τα πανίσχυρα συμφέροντα της βιομηχανίας διατροφής.

Έτσι σήμερα κατακλυζόμαστε από αμέτρητα, επεξεργασμένα υποκατάστατα προϊόντων που κάνουν κατάχρηση της ονομασίας που φέρουν και που δεν έχουν καμία σχέση με το πρωτογενές φυσικό συστατικό ή προϊόν.

Προφανώς οι λέξεις έχουν χάσει τη σημασία τους αλλά λόγω της καταιγιστικής διαφήμισης κανείς δεν φαίνεται να το παρατηρεί. Παραδείγματος χάριν, βαφτίζεται φυσικός ο χυμός που είναι σε συσκευασία ενώ δεν έχει καμία απολύτως σχέση με οτιδήποτε φυσικό. Είναι ένα επεξεργασμένο, νεκρό προϊόν με συντηρητικά, επιβλαβή ζάχαρη ή υποκατάστατο της(ακόμα χειρότερα) και όλα αυτά που υπόσχεται στη συσκευασία περί φυσικότητας και θρεπτικών συστατικών δεν ισχύουν. Και πώς να ισχύουν άλλωστε όταν ο πραγματικός χυμός που στύβουμε εμείς οι ίδιοι σε μισή ώρα έχει οξειδωθεί και είναι άχρηστος. Πόσο μάλλον ένα επεξεργασμένο προϊόν που προορίζεται να μείνει μέρες ή μήνες στο ράφι.

Επίσης κάθε άτομο είναι ιδιαίτερη, μοναδική περίπτωση και από την στιγμή που δεν γνωρίζουμε πως αντιλαμβάνεται ή πως προσδιορίζει την υγιεινή διατροφή, ο ισχυρισμός του και μόνο ότι κάνει υγιεινή ζωή ή ότι προσέχει δεν αρκεί και δεν μπορεί να θεωρηθεί έγκυρος.

Μιας και το ζήτημα της υγιεινής διατροφής είναι ζωτικής σημασίας και ταυτόχρονα χώρος εμπλοκής τεραστίων συμφερόντων αυτό που χρειάζεται πρώτα απ’όλα είναι να ορίσουμε γενικά τί είναι υγιεινή διατροφή. Αναμφίβολα κάτι τέτοιο έρχεται σε ρήξη με τους εδραιωμένους και καλοπληρωμένους μύθους περί διατροφής που επιβλήθηκαν και κυριαρχούν επί δεκαετίες. Θα χρειαστεί σε βάθος γνώση του θέματος αλλά και τόλμη από την πλευρά του καθενός για να απορρίψει τις κρατούσες λανθασμένες, σαθρές και αναληθείς αντιλήψεις.


Αρχές Διατροφής

Καταρχήν η πρώτη θεμελιώδες αρχή της διατροφής λέει ότι υγιεινό είναι το πρωτογενές. Ότι δηλαδή παράγει και μας προσφέρει η Μητέρα Φύση χωρίς καμία παρέμβαση ή επεξεργασία. Η διατροφή μας λοιπόν για να είναι υγιεινή πρέπει να περιλαμβάνει αποκλειστικά πρωτογενή συστατικά και μάλιστα μονάχα βιολογικής καλλιέργειας. Άρα λοιπόν τρώμε πορτοκάλια και πίνουμε φυσικό χυμό που στύψαμε μόνοι μας αλλά ποτέ δεν πίνουμε χυμό πορτοκαλιού σε συσκευασία.

Η δεύτερη θεμελιώδης αρχή της διατροφής λέει ότι υγιεινό είναι το ωμό και όχι το μαγειρεμένο.
Κανένα άλλο πλάσμα στη φύση δεν μαγειρεύει την τροφή του. Αλλά ούτε και ο άνθρωπος μέχρι που ανακάλυψε την φωτιά μερικές χιλιετίες πριν. Η θερμότητα καταστρέφει τα ένζυμα και αλλοιώνει την τροφή κάνοντας την άπεπτη. Έτσι η μαγειρεμένη τροφή όχι μόνο δεν δίνει θρεπτικά συστατικά στον οργανισμό αλλά αντίθετα παίρνει διότι για να βγουν οι άπεπτες τροφές από τον οργανισμό απαιτείται ενέργεια. Για παράδειγμα αντί να μαγειρέψουμε τη πιπεριά θα πρέπει να τη φάμε ωμή στη σαλάτα. Έτσι θα διασπαστεί και θα χωνευτεί με τα δικά της ένζυμα χωρίς να επιβαρύνει τον οργανισμό και θα προσφέρει τις βιταμίνες της και τα ιχνοστοιχεία της σε ζωντανή οργανική μορφή, άμεσα προσλήψιμη και αξιοποιήσιμη από τα κύτταρα και τους ιστούς. Μπορούμε να κάνουμε την μετάβαση μας στην ωμοφαγία σταδιακά τρώγοντας ένα πιάτο την ημέρα ωμό(π.χ. σαλάτα εποχής ή φρούτα) και ένα μαγειρεμένο με τελικό στόχο αν όχι το 100 % τουλάχιστον 80% ωμοφαγία και 20% μαγειρεμένη τροφή.

Η τρίτη θεμελιώδης αρχή της διατροφής λέει ότι πρέπει να πίνουμε οπωσδήποτε 1,5 - 2 λίτρα νερό την ημέρα. Αυτό σημαίνει 8 ποτήρια εκτός αν πίνουμε και χυμούς που στύβουμε μόνοι μας οπότε μπορούμε να τους υπολογίσουμε ως νερό. Ο καφές, το τσάι και οτιδήποτε ποτό κυκλοφορεί σε συσκευασία δεν πρέπει να καταναλώνονται γιατί όχι μόνο δεν μας δίνουν νερό αλλά μας αφυδατώνουν. Επίσης το νερό που πίνουμε πρέπει να είναι χωρίς χλώριο. Για να φύγει το χλώριο από το νερό βάζουμε το νερό της βρύσης σε μια γυάλινη κανάτα με ανοικτό στόμιο και σε 1 ώρα το χλώριο θα έχει εξατμιστεί. Το ιδανικό φυσικά είναι να πίνουμε νερό πηγής.

Η τέταρτη θεμελιώδης αρχή της διατροφής λέει ότι πρέπει να τρώμε αλκαλικές τροφές και όχι όξινες.
Το ph του οργανισμού μας είναι 7,4 δηλαδή ελαφρά αλκαλικό. Για να το διατηρήσουμε στην τιμή αυτή πρέπει να τρώμε κατά 80% αλκαλικές τροφές όπως τα φρούτα και τα λαχανικά, και όχι όξινες όπως τα κρεατικά , τα γαλακτοκομικά , τα επεξεργασμένα τρόφιμα, τα γλυκά κ.λ.π.

Η πέμπτη θεμελιώδης αρχή της διατροφής έχει να κάνει με τον σωστό συνδυασμό των τροφών. Το πεπτικό μας σύστημα - όπως κατ’αναλογία ένα πλυντήριο μπορεί να πλύνει τα πάντα τέλεια αλλά ξεχωριστά - μπορεί να χωνέψει τις τροφές αρκεί να είναι μεμονωμένες και όχι ανακατεμένες σε περίεργους συνδυασμούς. Κάθε κατηγορία τροφής θέλει τα δικά της ένζυμα για να χωνευθεί οπότε όταν μέσα στο στομάχι υπάρχουν και υδατάνθρακες και πρωτεΐνες και λίπη πολύ απλά το πεπτικό μας σύστημα δεν ξέρει ποιό ένζυμο να χρησιμοποιήσει. Σ’αυτή την περίπτωση αντί της πέψης των τροφών έχουμε τη ζύμωση τους και τη σήψη τους. Έτσι λοιπόν ποτέ δεν συνδυάζουμε πρωτεΐνες με υδατάνθρακες όπως κρέας με πατάτες ή μακαρόνια με κιμά. Συνδυάζουμε πρωτεΐνες με λαχανικά ή υδατάνθρακες με λαχανικά. Και ποτέ δεν τρώμε φρούτα μετά το γεύμα επειδή τα φρούτα χωνεύονται στο λεπτό έντερο και όχι στο στομάχι. Θα πρέπει πάντα λοιπόν να βρίσκουν το στομάχι άδειο για να κατευθυνθούν ανεμπόδιστα στο λεπτό έντερο. Αν βρουν το στομάχι γεμάτο και εγκλωβιστούν εκεί θα υποστούν ζύμωση.

Η έκτη θεμελιώδης αρχή της διατροφής αναφέρεται στην ηθική διάσταση της καθημερινής αυτής πράξης. Είναι βέβαιο ό,τι θα αισθανόμαστε πολύ όμορφα όταν γνωρίζουμε ό,τι αυτό που τρώμε δεν προξενεί καμιά ζημία στο περιβάλλον ή σε άλλους ανθρώπους του πλανήτη ούτε προκαλεί σκληρότητα και θάνατο σε ζώα. Και θα αισθανόμαστε ακόμα καλύτερα όταν γνωρίζουμε ό,τι αυτό που επιλέξαμε να φάμε συμβάλλει σε ένα άλλο μέλλον για τον πλανήτη, αειφόρο και βιώσιμο.

Τα παραπάνω είναι η πεμπτουσία της διατροφής και αν τα τηρήσουμε τότε μπορούμε να πούμε ότι κάνουμε υγιεινή διατροφή που είναι και ο πυλώνας της υγείας γιατί έτσι ενδυναμώνεται το ανοσοποιητικό μας σύστημα αποτρέποντας την εμφάνιση ασθένειας και ο οργανισμός μας βρίσκεται σε κατάσταση πλήρους λειτουργικότητας ενώ ταυτόχρονα πηγάζει από μέσα μας ζωντάνια, διάθεση και καλή ψυχολογία.

Αυτό που πρέπει να έχουμε πάντα υπόψη μας είναι ότι η υγιεινή διατροφή είναι ο κυρίαρχος και πρωτεύων παράγοντας υγείας. Με άλλα λόγια είναι υπεύθυνη κατά 90% για την συνολική κατάσταση υγείας του οργανισμού μας και όλοι οι άλλοι παράγοντες όπως περιβάλλον, άσκηση, κληρονομικότητα, στρες κ.λ.π. είναι δευτερεύοντες και εξαρτώμενοι σε μεγάλο βαθμό από αυτήν.

Και τέλος η υγιεινή διατροφή είναι το ηθικό χρέος κάθε υπεύθυνου και σκεπτόμενου ανθρώπου απέναντι στο περιβάλλον, τους ανθρώπους, τη Φύση. Ζώντας στην εποχή που οι πολυεθνικές με τα προϊόντα τους προσπαθούν να μας βλάψουν και να καταστρέψουν την υγεία μας και το περιβάλλον, το να προσέχεις την διατροφή σου και τον εαυτό σου γενικότερα δεν είναι μόνο μια επιβεβλημένη πράξη άμυνας και αντίστασης αλλά πολύ περισσότερο μια πραγματικά δημιουργική στάση ζωής που βιώνει από σήμερα τον κόσμο του αύριο. Είναι ο δρόμος που θα μας βγάλει από τα αδιέξοδα της συμβατικής, χημικής γεωργίας, από τα αδιέξοδα του junk food, από τα αδιέξοδα της ασθένειας , από τα αδιέξοδα του καταναλωτισμού και της κατασπατάλησης των φυσικών πόρων, από τα αδιέξοδα της πείνας και της φτώχειας για ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη.

Ότι κάνει καλό στην υγεία μας κάνει καλό και στο πλανήτη μας και η υγιεινή διατροφή υπόσχεται ένα υπέροχο μέλλον αρμονίας με την Φύση και σεβασμού του πλανήτη και όλων των πλασμάτων που ζουν σαϊτών. Και το σημαντικό είναι ότι αυτό το μέλλον μπορεί να το ζήσει ο καθένας από σήμερα. Φτάνει μόνο να το επιλέξει και να το υποστηρίξει.

Ρυθμίστε το PH

Tο σώμα μας αποτελείται κατά περίπου 70% από νερό.Χημικά, σε 1 μόριο νερού (H2O) συνδέονται 2 άτομα υδρογόνου (H) με 1 ηλεκτρόνιο το καθένα και 1 άτομο οξυγόνου (O) με 8 ηλεκτρόνια. Οι ουσίες που αυξάνουν τη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου (Η+) στο νερό λέγονται οξέα, ενώ οι ουσίες που την ελαττώνουν αυξάνοντας τα ιόντα υδροξυλίου (ΟΗ-) αλκαλικές.

Απλουστευμένα, τα ιόντα είναι ηλεκτρικά φορτισμένα σωματίδια που έχουν χάσει κάποια από τα περιφερειακά τους ηλεκτρόνια, τα οποία αναζητούν και τελικά «κλέβουν» από άλλα βιολογικά μόρια.

Όταν όμως αυτό συμβαίνει σε μεγάλη έκταση, αυξάνεται η οξύτητα του αίματος, των οργάνων και των κυτταρικών υγρών και συγχρόνως δημιουργούνται περισσότερες ελεύθερες ρίζες, με αποτέλεσμα το οξειδωτικό στρες. Ο συνδυασμός υψηλής οξύτητας και οξειδωτικού στρες προκαλεί μεταβολικές δυσλειτουργίες, που, με τη σειρά τους, μπορεί να οδηγήσουν σε πρόωρη γήρανση, σοβαρά προβλήματα υγείας αλλά και σε υπερβολική αύξηση του σωματικού λίπους.

Η έννοια του pH

Η οξύτητα εκτιμάται με βάση την κλίμακα pH, η οποία αρχίζει από το 0 (όξινο) και τελειώνει στο 14 (αλκαλικό). Ουδέτερο pH είναι περίπου το 7. Για παράδειγμα, το νερό έχει συνήθως pH 7 κι αυτό σημαίνει ότι περιέχει ίσες συγκεντρώσεις ιόντων υδρογόνου και υδροξυλίου.

Τροφές, ουσίες ή διαλύματα με pH μικρότερο από 7 είναι όξινες, έχουν δηλαδή υψηλότερη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου, ενώ με pH υψηλότερο από 7 περιέχουν περισσότερα ιόντα υδροξυλίου και είναι αλκαλικές. Επειδή όμως η κλίμακα pH είναι λογαριθμική, η αλλαγή μιας και μόνο μονάδας pH σημαίνει δεκαπλάσια αλλαγή στη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου!

Ρύθμιση pH

Το ανθρώπινο σώμα είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στις διακυμάνσεις του pH και γενικά λειτουργεί αποδοτικότερα (με ορισμένες εξαιρέσεις, όπως των πεπτικών υγρών και του δέρματος) όταν η σχέση οξύτητας / αλκαλικότητας των εσωτερικών ρευστών είναι ουδέτερη ή ελάχιστα περισσότερο αλκαλική. Σε ένα τέτοιο εσωτερικό περιβάλλον τα κύτταρα διατηρούνται πιο υγιή, τα θρεπτικά συστατικά των τροφών αξιοποιούνται καλύτερα, αυξάνεται η ικανότητα παραγωγής ενέργειας από τα μιτοχόνδρια και ισχυροποιούνται οι δυνατότητες αυτοϊασης και αποτοξίνωσης του οργανισμού.

Σε γενικές γραμμές, η ρύθμιση της οξύτητας επιτυγχάνεται με την εξουδετέρωση των παραπανίσιων οξέων από ειδικά ένζυμα που παράγουν το συκώτι και το πάγκρεας. Το αίμα επίσης μεταφέρει ορισμένα οξέα τα οποία αποβάλλονται με τα ούρα, τα κόπρανα, τον ιδρώτα ή και μέσω των πνευμόνων ως αέρια.

Όταν τρώμε πολλές όξινες τροφές χωρίς να έχουμε τα ανάλογα αλκαλικά αποθέματα, η ρύθμιση του pH δεν γίνεται σωστά, η ισορροπία του εσωτερικού περιβάλλοντος διαταράσσεται και δημιουργείται υπεροξύτητα. Τα επιπλέον οξέα διαβρώνουν τους ιστούς και εμποδίζουν τον οργανισμό να επισκευάσει τις φθορές του. Εάν η κατάσταση δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, προκαλούνται δυσλειτουργίες, που με τον καιρό εξελίσσονται σε σοβαρές ασθένειες. 

Γιατί αρρωσταίνουμε από την υπεροξύτητα;

Η υπεροξύτητα υποχρεώνει το σώμα να «κλέψει» ουσιώδη μεταλλικά και άλλα στοιχεία από τους μυς και το σκελετό, προκειμένου να εξουδετερώσει τα επιπλέον οξέα.

Συγχρόνως, ευνοεί την ανάπτυξη τοξινών και επιβλαβών βακτηριδίων που παρεμβάλλονται στη σωστή λειτουργία του ήπατος, του παγκρέατος, των επινεφριδίων και του θυρεοειδή.

Επιπλέον, οι τοξίνες μειώνουν τη βιοδιαθεσιμότητα των αμινοξέων, των βιταμινών και των μεταλλικών στοιχείων, στερώντας από τον οργανισμό τη δυνατότητα να παράγει επαρκείς ποσότητες ενζύμων, ορμονών και αντισωμάτων.

Αυτό παρεμποδίζει την αναδημιουργία των μυϊκών κυττάρων και άλλων απαραίτητων βιολογικών δομών και συστατικών για την ενεργειακή παραγωγή, με αποτέλεσμα λιγότερες καύσεις, χαμηλή ενεργητικότητα, χρόνια κόπωση, γενική αδυναμία, αυξημένη συσσώρευση λίπους κυρίως γύρω από την κοιλιά και πολλά επιπλέον κιλά, που επιβαρύνουν τον οργανισμό και κάνουν το μεταβολισμό ακόμα πιο νωθρό!

Πώς δημιουργείται το περιττό λίπος

Όταν οι τροφές καίγονται μέσα στο σώμα, αφήνουν πάντα κάποια κατάλοιπα, όπως η στάχτη που αφήνει το καμένο ξύλο στο τζάκι. Ανάλογα με το είδος των τροφών, τα κατάλοιπα μπορεί να είναι όξινα, ουδέτερα ή αλκαλικά.

*Όταν τα όξινα κατάλοιπα είναι λίγα και τα αλκαλικά αποθέματα πολλά, ο οργανισμός ρυθμίζει σχετικά εύκολα το εσωτερικό του pH και αποτοξινώνεται φυσιολογικά.

*Αντίθετα, εάν τα όξινα κατάλοιπα είναι υπερβολικά και τα ρυθμιστικά ένζυμα δεν επαρκούν, ένα ποσοστό τους δεν εξουδετερώνεται και παραμένει στο σώμα. Επειδή όμως μπορεί να περάσουν στην κυκλοφορία του αίματος και μέσω αυτής στην καρδιά, στο πάγκρεας, στο ήπαρ και σε άλλα όργανα, το σώμα προσπαθεί να τα εγκλωβίζει μέσα στα λιποκύτταρα για να προστατεύσει τα ζωτικά του όργανα. Η συσσώρευση μεγάλων ποσοτήτων όξινων καταλοίπων στο λιπώδη ιστό έχει αποτέλεσμα την αύξηση του μεγέθους των λιποκυττάρων, έτσι ώστε να δημιουργηθεί περισσότερος διαθέσιμος χώρος για την ασφαλή αποθήκευσή τους. Σε ένα υπερόξινο περιβάλλον ο οργανισμός μας αναγκάζεται να φτιάξει ένα τείχος προστασίας από λίπος ενάντια στα οξέα και τις τοξίνες που απειλούν να τον βλάψουν. Κι όσο η υπεροξύτητα δεν διορθώνεται, το λίπος όχι μόνο αντιστέκεται σθεναρά σε οποιαδήποτε προσπάθεια μείωσής του μέσω δίαιτας ή γυμναστικής, αλλά αυξάνεται περισσότερο.

Διατροφικές λύσεις

 Επειδή όλες οι τροφές περιέχουν όξινα και αλκαλικά στοιχεία σε διαφορετικές αναλογίες το ΡΗ κάθε τροφής εξαρτάται από την ιδιαίτερη σύσταση της. Εξαιρετικά αλκαλικές τροφές είναι τα λεμόνια, τα φρούτα τα λαχανικά, οι φυσικοί χυμοί φρούτων και λαχανικών, τα αφεψήματα βοτάνων αλλά και η κοινή μαγειρική σόδα. Γενικά οι αλκαλικές τροφές ενισχύουν τα αλκαλικά αποθέματα του σώματος με μεταλλικά στοιχεία και ιχνοστοιχεία και επιπλέον μας προσφέρουν πολύτιμα ένζυμα και αντιοξειδωτικά. Ένας υγιείς οργανισμός έχει συνήθως επαρκή αλκαλικά αποθέματα για να τα χρησιμοποιήσει σε έκτακτες περιπτώσεις για παράδειγμα όταν παραχθούν περισσότερα οξέα, καταναλωθούν πολλές όξινες τροφές ή κατά την διάρκεια κάποιας ασθένειας. Επειδή όμως τα αποθέματα αυτά δεν είναι απεριόριστα, είναι αναγκαίο να τα διατηρείτε σε ικανοποιητικά επίπεδα. Για να πετύχετε, πρέπει περίπου τα ¾ του καθημερινού διαιτολογίου σας να αποτελείται από αλκαλικές και ουδέτερες τροφές και το υπόλοιπο ¼ από όξινες.

Τί γίνεται με τις ζωικές τροφές

Οι περισσότερες ζωικές τροφές δημιουργούν όξινα κατάλοιπα. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι θα πρέπει να τις αποκλείσετε τελείως από τη διατροφή σας, αλλά ότι πρέπει να επιλέξετε τις ποιοτικότερες αυτών και παράλληλα να περιορίσετε τη συχνότητα και τη συνολική ποσότητα που καταναλώνετε.

Σημειώστε ότι:

*Το pH δεν προσδιορίζεται από τη γλυκιά ή ξινή γεύση των τροφών. Η ζάχαρη, π.χ., δημιουργεί όξινα κατάλοιπα, ενώ το λεμόνι αλκαλικά.

*Τρόφιμα με χημικά πρόσθετα ή υπολείμματα φαρμάκων έχουν υψηλότερη οξύτητα.

*Τα βιολογικά τρόφιμα είναι πιο αλκαλικά από τα αντίστοιχα συμβατικά λόγω της απουσίας χημικών υπολειμμάτων.

*Τροφές που έχουν υποστεί μικρότερη επεξεργασία είναι κατά κανόνα πιο αλκαλικές.

*Τα ώριμα εποχιακά φρούτα και λαχανικά είναι πιο αλκαλικά από τα άγουρα.

*Η ίδια τροφή παράγει περισσότερα οξέα όταν τηγανίζεται ή ψήνεται σε υψηλές θερμοκρασίες και λιγότερα όταν παρασκευάζεται στον ατμό ή βράζεται.

*Η προσθήκη ζάχαρης μετατρέπει τους χυμούς από αλκαλικούς σε όξινους.

*Γαλακτοκομικά από πρόβειο, κατσικίσιο ή γίδινο γάλα είναι πιο αλκαλικά σε σύγκριση με όσα φτιάχνονται από αγελαδινό.

*Το μούσκεμα των ξηρών καρπών και των ξερών φρούτων σε νερό αυξάνει το pH τους.

*Τα μπαχαρικά και αρωματικά βότανα αυξάνουν την αλκαλικότητα των τροφών που συνοδεύουν, Το ίδιο επιτυγχάνει και το σκόρδο όταν συνδυάζεται με εξαιρετικά όξινες τροφές όπως το κρέας.

*Το νερό έχει περίπου ουδέτερο ΡΗ μόνον εφόσον είναι καθαρό από χημικά και άλλους ρυπογόνους παράγοντες.  

Ένα διαιτολόγιο με αναλογικά περισσότερες αλκαλικές και ουδέτερες τροφές δημιουργεί το κατάλληλο εσωτερικό περιβάλλον μέσα στο οποίο ο οργανισμός μπορεί να παραγάγει ενέργεια επιταχύνοντας το μεταβολισμό και να απαλλαγεί από τον ασφυκτικό κλοιό των περιττών κιλών, καίγοντας λίπος…

Μηχανισμός απώλειας λίπους

Ακολουθώντας ένα διαιτολόγιο με περισσότερες αλκαλικές τροφές:

*Βοηθάμε τον οργανισμό να διατηρήσει το επιθυμητό pH και ενισχύουμε την αποτοξινωτική ικανότητά του. Από τη στιγμή που η οξύτητα περιορίζεται και οι επιβλαβείς ουσίες αποβάλλονται, το αποθηκευμένο περιττό λίπος δεν εξυπηρετεί πλέον κάποια λειτουργική ανάγκη και αρχίζει να χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενέργειας.

*Συγχρόνως, ξεμπλοκάρεται ο μεταβολισμός, το σώμα αποκαθιστά τη θερμιδική του ισορροπία και η επιθυμία για φαγητό ελαττώνεται, αφού η δραστηριοποίηση των αποθεμάτων λίπους παρέχει στον οργανισμό μεγάλα ποσά αξιοποιήσιμης ζωτικής ενέργειας.

*Έτσι, η σημαντική αύξηση των καύσεων που λαμβάνει χώρα στο λιπώδη ιστό επιφέρει γρήγορα και εντυπωσιακά αποτελέσματα στην ελάττωση των περιττών κιλών.

 

ΑΛΚΑΛΙΚΕΣ  --  ΟΥΔΕΤΕΡΕΣ  --  ΟΞΙΝΕΣ ΤΡΟΦΕΣ

Εξαιρετικά όξινες

pH 5,0-5,5

Μέτρια όξινες

pH 6,0-6,5

Ουδέτερες

pH περίπου 7,0

Μέτρια αλκαλικές
pH 7,5-8,0

Εξαιρετικά αλκαλικές
pH 8,5-9,0

Αλεύρι ραφιναρισμένο
Αλλαντικά
Αμνοερίφια
Ανθρακούχα αναψυκτικά
Βοδινό και μοσχάρι
Γαλοπούλα
Γλυκά με άσπρο αλεύρι και ζάχαρη
Γλυκαντικά τεχνητά
Εντόσθια
Επιδόρπια με ζάχαρη ή γλυκαντικά
Ζάχαρη και προϊόντα αυτής
Ζελέδες
Καπνιστά και παστά τρόφιμα
Καραμέλες, μπισκότα
Καφές και ροφήματα που περιέχουν καφεΐνη
Κινέζικα ζυμαρικά
Κοτόπουλο
Κουνέλι
Κυνήγι
Κρέμες διάφορες
Μαρμελάδες
Ξίδι
Οινοπνευματώδη ποτά
Παγωτά
Ρύζι αποφλοιωμένο
Σάλτσες τυποποιημένες
Σιμιγδάλι
Σοκολάτα
Στρείδια
Συκώτι
Τρόφιμα με χημικά πρόσθετα
Τυριά ανακατεργασμένα
Χοιρινό
Ψωμί, αρτοσκευάσματα

Γιαούρτι βιομηχανοποιημένο και επιδόρπια γιαουρτιού                Γάλα (κυρίως το κατσικίσιο)
Γλυκά με σπόρους και μέλι (π.χ. παστέλι)
Δημητριακά πρωινού επεξεργασμένα
Κέτσαπ
Κρασί χωρίς χημικά
Κρέμα γάλακτος
Μαγιονέζα σπιτική
Μαλάκια
Μπανάνες πράσινες
Μύδια
Πατάτες χωρίς φλούδα
Πίκλες
Πλιγούρι
Ρύζι μερικώς αποφλοιωμένο
Στάρι
Τυριά κίτρινα
Φαγόπυρο
Φιστίκια αράπικα
Ψάρια
Ψωμί ολικής αλέσεως

Αβγά
Αγγούρι
Αγκινάρες
Αμύγδαλα
Βατόμουρα
Βούτυρο
Γιαούρτι παραδοσιακό (κυρίως το πρόβειο)
Δαμάσκηνα
Δημητριακά πρωινού ολικής αλέσεως
Ελαιόλαδο και μη υδρογονωμένα φυτικά έλαια
Ελιές
Ζυμαρικά (μόνο τα ολικής αλέσεως)
Ηλιόσποροι
Καρύδα
Καρύδια
Κάσιους
Κάστανα
Κεράσια
Κεχρί
Κινόα
Κολοκυθόσποροι
Κράκερ και γκοφρέτες δημητριακών χωρίς ζάχαρη
Κρεμμύδια φρέσκα και ξερά
Λαχανάκια Βρυξελών
Λιναρόσποροι
Μακαντέμια
Μανιτάρια
Μαργαρίνες (μη υδρογονωμένες)
Μελάσα
Μέλι
Μελιτζάνα
Μούσλι
Μουστάρδα
Μπάμιες
Νιφάδες
Βρώμης
Ντομάτα
Ξινόγαλο
Παντζάρια
Παξιμάδια (κριθαρένια, σίκαλης και επτάζυμα)
Ποπ-κορν σπιτικό
Πράσο
Ρεβίθια
Ρεπάνι
Ροφήματα και πάστες από ξηρούς καρπούς
Ρύζι αναποφλοίωτο
Σάλτσες σπιτικές
Σόγια και προϊόντα σόγιας
Σουσάμι
Ταχίνι
Τυριά από πρόβειο ή γίδινο γάλα
Φάβα
Φακές
Φασόλια
Φιστίκια (εκτός από αράπικο)
Φύτρα
Ψωμί σίκαλης ολικής αλέσεως

Αβοκάντο
Αρακάς
Βερίκοκα φρέσκα και ξερά
Γκρέιπφρουτ
Γλυκοπατάτες
Γογγύλια
Καλαμπόκι
Καρότα
Κολοκύθα
Κολοκυθάκια
Κουκιά
Κουνουπίδι
Λάχανο
Μανταρίνια
Μαρούλι
Μήλα
Μηλόξιδο
Μούρα
Μπανάνες
Μπαχαρικά
Μπρόκολο
Παντζάρια
Πατάτα με τη φλούδα
Πιπεριές
Πιπερόριζα φρέσκια
Πορτοκάλια
Ροδάκινα
Σέλινο
Σκόρδο
Σπανάκι και συναφή χόρτα
Σταφίδες μαύρες
Σύκα φρέσκα
Φασολάκια
Φράουλες
Χουρμάδες φρέσκοι

Ακτινίδια
Ανανάς φρέσκος
Αντίδια
Αφεψήματα βοτάνων
Αχλάδια
Καρπούζι
Λεμόνι
Μαϊντανός
Μάνγκο
Νεροκάρδαμο
Παπάγια
Πεπόνι
Σπαράγγια
Σταφίδες ξανθές
Σταφύλια
Σύκα ξερά, Φρούτα του πάθους
Φύκια
Χουρμάδες ξεροί
Χυμοί λαχανικών
Χυμοί φρούτων χωρίς ζάχαρη

 



 Πως λειτουργεί ο οργανισμός σε σχέση με τις τροφές που λαμβάνει.

Για την ανάπτυξη και διατήρηση υγιούς σώματος και οργανισμού απαιτείται:
Η πρόσληψη στερεών (τροφών), υγρών (ύδατος), αερίων (ατμοσφαιρικού οξυγόνου) και ακτινοβολιών (ορατής ηλιακής, αοράτου υπεριώδους), σε ορισμένες ποσότητες και στην μέγιστη φυσική τους κατάσταση, ήτοι ποιότητα.
Η κίνηση ασκήσεως – λειτουργίας όλων των μυών ώστε να διασφαλιστούν οι κυκλοφορίες αίματος και λέμφους, με σκοπό την: προσαγωγή – καύση – απαγωγή υπολειμμάτων, των ανωτέρω 4 προσλαμβανομένων ειδών.

Ο όρος «φυσική κατάσταση» τροφών αποκλείει τον (μάλλον εκ του πονηρού) επινοηθέντα όρο και πράξη της «υγιεινής διατροφής» με τις εκατοντάδες σχετικών επιστημονικών – δυτικών κυρίως, συγγραμμάτων.

Η δυτική «υγιεινή διατροφή» επιτρέπει και συνιστά την καταστροφή και νέκρωση των τροφών μέσω της θερμάνσεως. Η Ελληνική φυσική αλκαλική διατροφή δέχεται και συνιστά μόνον άθερμες – ωμές – ζωντανές τροφές (ή τουλάχιστον σε ποσοστό 80% της καθημερινής μας διατροφής).

Αυτοί οι οποίοι τρέφονται με «υγιεινή διατροφή»διαπιστώνουν ότι ζουν λίγα έτη παραπάνω από αυτούς που ακολουθούν τυχαία διατροφή, αλλά πεθαίνουν από τις ίδιες ασθένειες των τελευταίων, διότι λαμβάνοντας νεκρές θερμασμένες τροφές, ο ανθρώπινος οργανισμός δεν διαθέτει ακέραια δομικά υλικά για να τους κτίσει υγιείς – στέρεους κυτταρικούς ιστούς.

Η θέρμανση των τροφών διασπά τις μοριακές αλυσίδες των πρωτεϊνών – υδατανθράκων – μεταλλικών αλάτων, σε θραύσματα τα οποία ο οργανισμός ΔΕΝ αναγνωρίζει και ΔΕΝ θέλει να χρησιμοποιήσει ως τροφές, διότι τα θεωρεί απορρίμματα και προϊόντα αποσυνθέσεως από θερμική διάσπαση. Αυτό σημαίνει ότι τα θερμικώς διασπασμένα τρόφιμα ο οργανισμός τα κατατάσσει στην ίδια κατηγορία με τα ωμά σάπια αποσυντεθέντα τρόφιμα όπως π.χ. το μαγειρεμένο κρέας το κατατάσσει ως σάπιο ωμό κρέας.



Επειδή τα κύτταρα «καθαριστές» των εντέρων δεν είναι σε θέση να συλλάβουν τα πολύ μικρά διασπασμένα οργανικά υπολείμματα του «σάπιου» μαγειρεμένου κρέατος, στα έντερα υπάρχει συνεχώς μια κατάσταση ανεκδήλωτης σηψαιμίας. Παρατεινόμενη αυτή η κατάσταση προκαλεί καρκίνο του παχέος εντέρου και λοιπές άλλες ασθένειες της επιστήμης της γαστρεντερολογίας, η οποία καταστέλλει τα συμπτώματα αλλά ΠΟΤΕ δεν κατονομάζει και δεν αίρει την αιτία των εντερικών ασθενειών (…), με αποτέλεσμα μετά από μερικά έτη να διογκώνεται η αιτία σε σημείο που να μην επιδέχεται καταστολή συμπτωμάτων με κανένα κατασταλτικό φάρμακο, κι έτσι ο ασθενής πεθαίνει από απότομη διάχυση των συσσωρεμένων τοξινών στο αίμα και την καρδιά.

Όσα μεγαλύτερα θραύσματα «σάπιων» πρωτεϊνών μαγειρεμένου κρέατος – ψαριών – αυγών – βρασμένων γαλακτοκομικών – οσπρίων, κατορθώσουν να συλλάβουν τα έντερα, τα μεταφέρουν στο αίμα και μέσω αυτού στα κύτταρα τα οποία μοιάζουν με ετοιμόρροπα κτήρια διότι η οικοδόμηση κυττάρων δεν έχει γίνει με ακέραια δομικά υλικά αλλά με πρωτεϊνικά θραύσματα.


Τα ίδια συμβαίνουν όταν αντί για ακέραια αδιάσπαστα μεταλλικά οργανικά άλατα από ωμα λαχανικά, ο οργανισμός τα προσλαμβάνει διασπασμένα – αποσυντεθέντα μέσω θερμότητας από μαγειρεμένα λαχανικά, υπό μορφή ανόργανων αλάτων (αρθρίτιδα), ατόμων μετάλλων όπως ασβέστιο αρτηριοσκληρώσεως, και οργανικών ανθρακικών οξέων τα οποία κατατρώγουν το οργανικό ασβέστιο των οστών προκαλώντας οστεοπόρωση και διάβρωση των οστών.

Τα όμοια συμβαίνουν όταν αντί για ακέραιους αδιάσπαστους υδατάνθρακες υψηλής ενέργειας από ωμά φρούτα και άθερμα έλαια, ο οργανισμός τους προσλαμβάνει από μαγειρεμένα έλαια και θερμασμένη (διυλισμένη) άσπρη ζάχαρη, ήτοι ως υδατάνθρακες χαμηλής ενέργειας ανίκανους να υποστηρίξουν καύσεις μεγάλης εντάσεως, όπως αυτές απαιτούνται από αθλητές ή δραστήριους ανθρώπους ή για τον Ηρωικό Ελληνικό Τρόπο Ζωής!

Συμπέρασμα: Τα παρά φύση μεταλλαγμένα μέσω θερμάνσεως τρόφιμα προκαλούν κυτταρική μετάλλαξη σε ανίσχυρους και ετοιμόρροπους σωματικώς ανθρώπους. Ενώ το αντίθετο συμβαίνει όταν τα φυσικά άθερμα αμετάλλακτα τρόφιμα οικοδομούν υγιή ακέραια πλήρη κύτταρα σε πανίσχυρους και άτρωτους σωματικώς ανθρώπους.



3 αρχές – λειτουργίες του ανθρωπίνου μεταβολισμού


Α. Λειτουργία καύσεων υδατανθράκων που είναι φρούτα, έλαια, ξηροί καρποί κτλ

Αυτές οι τροφές έχουν ως μηχανικό ανάλογο την βενζίνη και τα λάδια του κινητήρα εσωτερικής καύσεως. Ζυμούμενες από τα σιελικά ένζυμα του στόματος και διασπώμενες από τις χολικές εκκρίσεις, αφήνουν ελεύθερα χημικά σθένη (υδρογόνου και άνθρακα) τα οποία όταν το αίμα τις μεταφέρει στις πνευμονικές κυψέλες, ενώνονται με το εισπνεόμενο οξυγόνο και παράγουν εκπνεόμενους ατμούς ύδατος, διοξείδιο του άνθρακα και θερμότητα. Παράλληλες καύσεις στα κύτταρα παράγονται από το εκεί μεταφερόμενο οξυγόνο μέσω της αιμοσφαιρίνης. Στον ανθρώπινο οργανισμό, οι «αραιοί» υδατάνθρακες λαχανικών και φρούτων μετατρέπονται σε «πυκνούς» τοιούτους, ως οργανικά έλαια και λίπη, αλλά και αντιστρόφως ήτοι τα σωματικά αποθέματα των ελαίων – λιπών μετατρέπονται σε καύσιμους «αραιούς» υδατάνθρακες – σάκχαρα όταν υπάρχει μειωμένη ή μηδενική πρόσληψη τροφής.

Β. Λειτουργία δημιουργίας νέων κυττάρων και επιδιορθώσεως των παλαιών μέσω προσαγωγής ωμών ζωικών πρωτεϊνών και φυτικών πρωτεϊνών οργανικών μεταλλικών αλάτων από λαχανικά.


Η φυσική οξύτητα των πρωτεϊνών ενισχύεται από το υδροχλωρικό οξύ του στομάχου, ως προσωρινή υπεροξύτητα. Αυτή εξουδετερώνεται από το οξυγόνο των κυττάρων, το οποίο φτάνει δια της αιμοσφαιρίνης και επανέρχεται ως φυσική πρωτεϊνική οξύτητα, παράγοντας αποκομισμένο νερό, οργανικό διοξείδιο του άνθρακα και θερμότητα. Επομένως και ο μεταβολισμός των πρωτεϊνών προκαλεί καύσεις, αν και ο κύριος προορισμός τους είναι «κυτταρικά ανταλλακτικά». Πράγματι έχουν ως μηχανικό ανάλογο τα ανταλλακτικά του κινητήρα εσωτερικής καύσεως.


Εναλλαγή λειτουργιών Α και Β.


Όταν ο οργανισμός εκτελεί έντονες λειτουργίες Α καύσεως υδατανθράκων, καταστέλλει τις λειτουργίες Β αντικαταστάσεως πρωτεϊνών στα κύτταρα. Αντιστρόφως, όταν εκτελεί λειτουργίες Β, καταστέλλει τις λειτουργίες Α.


Έχουν σημειωθεί θάνατοι αθλητών με άψογη υγεία, διότι έφαγαν πρωτεΐνες (κυτταρικά ανταλλακτικά) λίγες ώρες πριν από την άθληση (έντονη λειτουργία του οργανισμού με καύσεις υδατανθράκων).


Αλλά και οι μη αθλητές μετά την βρώση πρωτεϊνών και ειδικώς κρέατος, παρατηρούν στον εαυτό τους την καταστολή ικανότητος προς εργασία ή άλλη δραστηριότητα, εκδηλωμένη ως έντονη υπνηλία, διότι όταν ο οργανισμός αφομοιώνει πρωτεΐνες, επιθυμεί ανάπαυση ύπνου, δηλαδή παύση πρωτογενούς καύσεως υδατανθράκων και συντήρηση της δευτερογενούς καύσεως και αντικαταστάσεως πρωτεϊνών.

Επομένως εξάγεται ο χρυσός κανόνας διατροφής για όσους επιζητούν τις μέγιστες δυνατές πνευματικές, συναισθηματικές και σωματικές επιδόσεις:

Κατά την διάρκεια της ημέρας ή εργασίας και αθλήσεως απογεύματος ή νύκτας, επιβάλλεται – επιτρέπεται η λήψη γευμάτων ΜΟΝΟ φρούτων ή ξηρών φρούτων και απαγορεύεται η βρώση ζωικών ή φυτικών πρωτεϊνών ή μεταλλικών αλάτων (λαχανικών).

Οι πρωτεΐνες και τα μεταλλικά άλατα λαμβάνονται 2-3 ώρες πριν από τον νυκτερινό ύπνο, διότι απαιτείται χρόνος 8 – 12 ωρών για να αφομοιωθούν ως νέα ανταλλακτικά κυττάρων. Μετά από το δείπνο αυτό απαγορεύεται η λήψη υδατανθράκων (φρούτα ή γλυκά) καθώς και η οιαδήποτε σωματική εργασία ή άθληση.


Γ. Ισορροπία των 2 αντιθέτων ρευστών.


Οι αρχαίοι Έλληνες ιατροί Ασκληπιός, Ιπποκράτης κ.α. ομιλούσαν για την «ισορροπία των 2 ρευστών» στο ανθρώπινο σώμα. Αυτά, δεν είναι άλλα από τα αλκαλικά και τα όξινα υγρά του σώματος τα οποία παράγουν ηλεκτροχημικώς αντιθέτου πολικότητας ηλεκτρικά μικρορεύματα. Και οι πρωτεΐνες ως αμινοξέα, και οι υδατάνθρακες ως οργανικά ανθρακικά οξέα είναι όξινες ενώσεις. Οι πρωτεΐνες θα παραμείνουν όξινες μέχρι την μεταφορά τους στα κύτταρα. Αντιθέτως, οι υδατάνθρακες από φρούτα, δημητριακά και έλαια, πρέπει καταρχήν να εξουδετερωθούν ως οργανικά άλατα μέσω καύσεως με το εισπνεόμενο οξυγόνο, και εν συνεχεία ουδέτερα οργανικά άλατα των λαχανικών να αλκαλοποιηθούν με διεργασίες , που δεν αφορούν στην παρούσα.

Η αλκαλικότητα αυτή δεν πρέπει ούτε να εξισωθεί ούτε να υπερισχύσει επί του όξινου περιβάλλοντος των κυττάρων, αλλά πρέπει να υπολείπεται με μικρή διαφορά “ph”. Αν η αλκαλικότητα υπολείπεται με μεγάλη διαφορά τότε η υπεροξύτητα του οργανισμού εκδηλώνεται υπό μορφή ασθενειών, διότι τα υπερβολικής πυκνότητας οξέα προσβάλουν τα ασθενώς όξινα κύτταρα των οργάνων του σώματος, θεωρώντας τα ως αλκαλικά! Και τα κατατρώγουν – καταστρέφουν, όπως το ισχυρώς όξινο θειικό οξύ κατατρώγει τα ασθενώς όξινα μέταλλα. Αυτή είναι και η κύρια αιτία του πρόωρου γήρατος και των ασθενειών.

Η επιθυμητή ισορροπία των 2 ρευστών εξασφαλίζεται από την αυτόματη λειτουργία του οργανισμού, υπό τον όρο ότι προσλαμβάνει τις ορθές ποσότητες πρωτεϊνών, υδατανθράκων, οργανικών αλάτων, ύδατος, οξυγόνου και ηλιακού φωτός, υπό τον πρόσθετο όρο της επαρκούς αθλήσεως!!

 

Επιμέλεια

Τσεσμετζίδου- Δαλαβίκα Δέσποινα

Πηγές:

www.enallaktikidrasi.com , Διατροφή αγωνιστικού αθλητή Στ. Δεδούκος